Owieczka na szydełku najlepiej wychodzi w formie małej maskotki amigurumi: z prostym korpusem, kulistą głową i mocno fakturowanym „futerkiem”. Ten projekt nie wymaga skomplikowanych ściegów, ale wymaga pilnowania liczenia oczek i równego napięcia nitki. Najważniejsze jest dobranie włóczki: puszysta biała włóczka na korpus daje efekt owczej wełny nawet przy bardzo prostym kształcie. Dla kontrastu warto użyć gładkiej włóczki w kolorze beżowym lub szarym na pyszczek i nogi. Dzięki temu twarz nie „ginie” w futerku, a całość wygląda czytelnie i estetycznie.
Materiały i rozmiar gotowej owieczki
Do wykonania niedużej owieczki, mniej więcej 16-20 cm wysokości, wystarczą dwa rodzaje włóczki i podstawowe akcesoria do amigurumi. Najwygodniej pracuje się na szydełku o pół rozmiaru mniejszym niż zaleca producent włóczki, bo wtedy wypełnienie nie prześwituje przez oczka.
- biała włóczka pętelkowa, bukla lub pluszowa – na korpus i czubek głowy, ok. 50-70 g,
- gładka włóczka bawełniano-akrylowa w kolorze beżowym, szarym albo jasnobrązowym – na pyszczek, uszy i nogi,
- szydełko 3-4 mm do włóczki gładkiej oraz ewentualnie 4-5 mm do włóczki fakturowej,
- wypełnienie kulką silikonową,
- igła dziewiarska do zszywania,
- znaczniki oczek,
- oczy bezpieczne 8-10 mm albo czarna mulina do wyszycia oczu,
- nożyczki.
Jeśli owieczka ma trafić do małego dziecka, lepiej zrezygnować z plastikowych oczu i wyszyć je nitką. To drobny detal, ale ma znaczenie przy częstym ściskaniu i praniu zabawki.
Przy włóczce pętelkowej bardzo łatwo zgubić oczko. Znacznik po pierwszym oczku każdego okrążenia oszczędza późniejszego prucia.
Skróty i kolejność pracy
Ten wzór opiera się na klasycznej konstrukcji amigurumi: najpierw wykonuje się osobno głowę, korpus i małe elementy, a na końcu wszystko zszywa. Najprościej pracować spiralnie, bez zamykania okrążeń, bo wtedy nie tworzy się widoczny szew.
- MR – magic ring,
- ps – półsłupek,
- 2 ps w 1 oczko – dodanie,
- 2 ps razem – zmniejszenie,
- o.ł. – oczko łańcuszka.
W projekcie najpierw powstaje pyszczek i tylna część głowy z gładkiej włóczki, a potem czubek głowy można obrobić włóczką fakturową. Dzięki temu twarz zostaje gładka i dobrze widoczna. Podobnie z korpusem: sam kształt jest prosty, a charakter daje mu włóczka z teksturą.
Jeśli dopiero zaczyna się pracę z amigurumi, warto po każdym okrążeniu zapisywać liczbę oczek. Przy małych maskotkach nawet jedno pominięte oczko od razu zmienia proporcje, a później trudniej równo doszyć uszy i nogi.
Głowa owieczki krok po kroku
Pyszczek i dolna część głowy
Głowę najlepiej zacząć od beżowej lub szarej włóczki. W MR wykonuje się 6 ps. W drugim okrążeniu robi się 6 dodań, czyli razem 12 oczek. W trzecim okrążeniu: 1 ps, dodanie powtórzone 6 razy, co daje 18 oczek.
W czwartym okrążeniu: 2 ps, dodanie x 6 = 24 oczka. W piątym: 3 ps, dodanie x 6 = 30 oczek. Taki rozmiar zwykle wystarcza na małą owieczkę, bo pyszczek powinien być delikatny, a nie dominujący.
Okrążenia 6-9 wykonuje się bez zmian, po 30 ps. To buduje długość pyszczka. Jeśli ma wyjść bardziej „dziecięcy” wygląd, można dodać jeszcze jedno okrążenie bez zmian. Krótszy pyszczek wygląda bardziej zabawkowo, dłuższy – bardziej realistycznie.
W okrążeniu 10 zaczyna się przejście do szerokości głowy: 3 ps, dodanie x 6 = 36 oczek. Okrążenia 11-14 wykonuje się bez zmian. Na tym etapie warto umieścić oczy między okrążeniami 8 i 9, w odstępie około 6-7 oczek, jeśli mają być plastikowe.
Zamykanie kuli i wypełnianie
Od okrążenia 15 zaczynają się zmniejszenia. Przykładowy układ: 4 ps, 2 ps razem x 6 = 30 oczek. Następnie jedno okrążenie bez zmian. Potem: 3 ps, 2 ps razem x 6 = 24 oczka.
W tym miejscu dobrze dołożyć pierwszą porcję wypełnienia. Głowa owieczki powinna być sprężysta, ale nie twarda. Zbyt mocne upchanie kulki silikonowej rozepchnie oczka i popsuje kształt pyska, zwłaszcza przy gładkiej włóczce.
Kolejne okrążenia to: 2 ps, 2 ps razem x 6 = 18, potem 1 ps, 2 ps razem x 6 = 12. Jeśli planowane jest doszycie futerka tylko na czubku głowy, można zostawić dłuższą nitkę do zszycia i zamknąć otwór po dodaniu ostatniej porcji wypełnienia.
Nos najprościej wyszyć czarną lub ciemnobrązową nitką. Dwa poziome ściegi i jeden krótki pionowy w zupełności wystarczą. Przy małej maskotce zbyt szczegółowy pyszczek często wygląda ciężko.
Futerko na czubku głowy
Czubek głowy można zrobić na dwa sposoby. Pierwszy to osobny „kapturek” z białej włóczki fakturowej, drugi to doszywanie krótkich pętelek bezpośrednio do gotowej głowy. W praktyce łatwiejszy i szybszy jest kapturek.
Aby go wykonać, zaczyna się od MR i 6 ps, potem rozszerza tak samo jak przy początku głowy: 12, 18, 24 oczka. Następnie przerabia się 2-3 okrążenia bez zmian, zależnie od tego, jak dużą część głowy ma przykrywać futerko.
Gotowy element przykłada się do głowy tak, by kończył się mniej więcej 2-3 okrążenia nad oczami. Potem przyszywa się go drobnymi ściegami tą samą białą włóczką. Dzięki temu owieczka ma wyraźnie oddzielony pyszczek od wełnistej części głowy.
Jeśli włóczka jest bardzo puszysta, przed szyciem dobrze lekko rozczesać brzegi palcami. Szew wtedy znika, a przejście między elementami wygląda naturalniej.
Korpus, który trzyma kształt
Podstawa i środek tułowia
Korpus wykonuje się z białej włóczki fakturowej. W MR robi się 6 ps, a potem standardowo zwiększa: 12, 18, 24, 30 oczek. Dla bardziej pękatej owieczki można dojść do 36 oczek, ale przy małej zabawce 30 zwykle wystarcza.
Po uzyskaniu docelowej szerokości przerabia się 4-6 okrążeń bez zmian. To tworzy środkową, najbardziej wypukłą część tułowia. Im więcej okrążeń bez zmian, tym korpus będzie bardziej owalny.
Przy włóczce buklowanej liczenie jest trudniejsze niż przy gładkiej. Warto co jakiś czas policzyć nie same oczka, ale „słupki” od środka robótki. To prostszy sposób kontroli, kiedy struktura włóczki zasłania oczka od zewnątrz.
Jeśli korpus ma stać, a nie tylko leżeć, już na tym etapie dobrze pomyśleć o podstawie. Na sam dół można później wsunąć odrobinę cięższego wypełnienia albo mały woreczek z granulatem zabezpieczony wewnątrz.
Zwężanie i zamknięcie
Gdy środek tułowia ma już odpowiednią wysokość, zaczyna się zwężanie: 3 ps, 2 ps razem x 6 = 24 oczka. Kolejne okrążenie bez zmian pomaga wygładzić kształt i zapobiega „ścięciu” korpusu.
Następnie wykonuje się: 2 ps, 2 ps razem x 6 = 18 oczek. W tym momencie trzeba dość solidnie wypchać środek, szczególnie boki. Okrągły brzuszek wygląda dobrze tylko wtedy, gdy wypełnienie jest rozłożone równomiernie, bez pustych kieszeni.
Na końcu robi się 1 ps, 2 ps razem x 6 = 12 i zamyka otwór. Jeśli głowa ma być przyszywana, warto zostawić dłuższą nitkę. Jeśli planowane jest połączenie elementów od razu podczas szydełkowania, otwór nie powinien być całkowicie ściągnięty przed dopasowaniem szyi.
Korpus z włóczki pętelkowej bywa miękki i „lejący”. Gdy taka włóczka jest cienka, dobrze sprawdza się zrobienie pod spodem cienkiego wewnętrznego korpusu z gładkiej włóczki. To dodatkowa praca, ale maskotka trzyma formę dużo lepiej.
Jeśli po wypełnieniu korpus jest asymetryczny, zwykle nie chodzi o zły wzór, tylko o nierówne rozłożenie kulki silikonowej. Wystarczy wyjąć część wypełnienia i ułożyć je warstwami, zamiast wciskać jedną dużą porcję.
Uszy, nogi i detale twarzy
Uszy nie powinny być duże. Dobrze wyglądają małe, lekko owalne płatki z gładkiej włóczki. Najprostsza wersja: 6 ps w MR, potem 1 ps, dodanie x 3 = 9 oczek. Następnie 2 okrążenia bez zmian, złożenie elementu na pół i zszycie brzegu. Takie uszy delikatnie odstają, ale nie opadają bezwładnie.
Nogi można zrobić jako krótkie rurki. Zaczyna się od 6 ps w MR, w drugim okrążeniu zwiększa do 9 lub 12 oczek, a potem wykonuje 5-7 okrążeń bez zmian. Na końcu nogi lekko się wypełnia, głównie dolną część. Górę lepiej zostawić miękką, bo łatwiej ją przyszyć do korpusu.
Jeśli owieczka ma siedzieć, tylne nogi można zrobić krótsze i bardziej płaskie. Przy wersji stojącej wszystkie cztery powinny mieć identyczną długość. Najłatwiej uniknąć różnic, robiąc nogi parami i licząc okrążenia na bieżąco, a nie „na oko”.
Twarz wykańcza się oszczędnie. Oprócz nosa można dodać delikatnie zaznaczone brwi albo małe rumieńce z pastelowej nitki, ale z tym łatwo przesadzić. Owieczka zbyt ozdobiona traci swój spokojny, prosty charakter.
Zszywanie elementów bez przekrzywień
- Najpierw przypina się głowę do korpusu szpilkami lub nitką pomocniczą i sprawdza ustawienie z przodu i z profilu.
- Potem doszywa się uszy na wysokości mniej więcej połowy czubka głowy, lekko za linią oczu.
- Nogi mocuje się parami: najpierw przednie, potem tylne, pilnując równej odległości od środka korpusu.
- Na końcu poprawia się pyszczek, ewentualnie dopycha wypełnienie przez szew i zamyka ostatnie szczeliny.
Najczęstszy błąd przy składaniu to przyszycie głowy zbyt pionowo. Owieczka wygląda wtedy sztywno i nienaturalnie. Dużo lepiej prezentuje się głowa lekko pochylona do przodu, jakby maskotka spokojnie patrzyła przed siebie.
Przy doszywaniu nóg trzeba pilnować nie tylko wysokości, ale też kąta. Nawet równo policzone elementy mogą wyglądać nierówno, jeśli jedna noga zostanie złapana bardziej z przodu niż druga. Dlatego przed ostatecznym szyciem dobrze postawić maskotkę na stole i obejrzeć ją z każdej strony.
Szwy najlepiej prowadzić przez wewnętrzne pętelki oczek. Są mniej widoczne, a elementy przylegają ciaśniej. To szczególnie ważne przy kontrastowych włóczkach, gdzie każda przerwa między częściami od razu rzuca się w oczy.
Jak dopasować wzór i czego unikać
Ten wzór łatwo zmienić bez przebudowy całej maskotki. Wystarczy dodać 1-2 okrążenia w korpusie, by zrobić bardziej pękatą owieczkę, albo wydłużyć pyszczek o jedno okrążenie bez zmian. Mała zmiana daje wyraźny efekt, więc nie trzeba od razu kombinować z nowym schematem.
- na brelok – cieńsza włóczka, szydełko 2-2,5 mm, mniej okrążeń w głowie i korpusie,
- do łóżeczka – włóczka pluszowa, wyszywane oczy, miękkie, nieprzeładowane wypełnienie,
- dekoracyjna – większe uszy, kokardka, dłuższe nogi i bardziej wyraźny pyszczek.
Najczęściej problem sprawia włóczka futerkowa, bo utrudnia liczenie. W takim przypadku lepiej nie improwizować przy okrążeniach. Gdy w schemacie ma być 30 oczek, ma być 30, nawet jeśli z zewnątrz wszystko wygląda podobnie. Przy amigurumi symetria robi ogromną różnicę.
Drugi częsty błąd to zbyt duże oczy. Przy małej owieczce oczy 12 mm potrafią zdominować twarz i zabrać jej delikatność. Bezpieczniejszy wybór to 8-10 mm albo po prostu haft. Wyszywane oczy są też wygodne, gdy po zszyciu okaże się, że trzeba lekko skorygować wyraz twarzy.
Gotową owieczkę najlepiej czyścić delikatnie, ręcznie, bez mocnego tarcia. Włóczka pętelkowa po agresywnym praniu może się zbić i stracić puszystość. Po wyschnięciu warto przeczesać futerko palcami, żeby wróciło do pierwotnej objętości.